Dada is back!

Γεια χαρά σε όλους και όλες και καλό φθινόπωρο!

Για να είμαι ειλικρινής πιο πολύ κάνω αυτή την ανάρτηση για να εξαφανίσω τις υπόψιες όσων νομίζουν είτε ότι πνίγηκα σε κανένα εξωτικό κολπίσκο, είτε ακόμα χειρότερα όσων πιστεύουν ότι μασάω ακόμα το κομπόδεμα σε κανένα χαϊλάτο μέρος.

Τίποτα από αυτά δεν παίζει. Έχω επιστρέψει πολύ καιρό, αλλά λίγο που το καλοκαίρι αποδείχθηκε κακοκαίρι, λίγο που μπήκα με τα μπούνια στη δουλειά... "ξεχάστηκα" και με τη σελίδα. Δίνω λοιπόν τουλάχιστον το παρών για την ώρα και τα ξαναλέμε σύντομα.
Σας αφήνω με έναν (κατ' εμε) φθινοπωρινό Ribot.

Καλά να περνάτε.
Σας φιλώ στο μόντεμ.
Radiodada

ΥΓ.Όχι δεν είναι η Τασσώ Καββαδία στην φωτογραφία.

Marc Ribot Y Los Cubanos Postizos - Escalvo Triste

Dada is on vacation!

Have nice summer holidays!

Καλές διακοπές σε όλους μας! 

Kenny Burrell & Coleman Hawkins - Tres Palabras

Ike Quebec - Heavy Soul

Rating: 5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Blue Note
Year Released: 1961
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!

Γεια χαρά και καλό φθινόπωρο σε όλους και όλες.
Πρέπει να είναι από τις πιο μακροχρόνιες αδικαιολόγητες απουσίες μου στο blog...
Κάτι που ήταν καλοκαίρι και έφυγα τρέχοντας, κάτι που ήρθε φθινόπωρο και μπήκα στις μύτες, κάτι που ετούτη η σελίδα έκλεισε γεμάτα τα 5 χρόνια με καμιά χιλιάδα περίπου αναρτήσεις...
Τέλος πάντων. Λίγο ζόρικα μου μπήκε ο Σεπτέμβρης, με λίγα γκάζια και πολύ δρόμο μπροστά, αλλά τα έχουμε πει και στο παρελθόν "... και ο Ζορό ζορίζεται...".
Σας αφήνω προς το παρόν με ένα δισκάκι "μαρτυρία" της φάσης μου και ελπίζω να επιστρέψω σύντομα.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

Ike Quebec - Heavy Soul

Barbatuques - Baianá

Barbatuques - Baianá

Note From Dada!
Χαίρεται!
Ελπίζω να είστε και να περνάτε καλά.
Ποστάρω το αγαπημένο "Baiana" των Barbatuques, που είχα πολύ καιρό να ακούσω.
Μη με ρωτήσετε για ποιο λόγο. Το σημερινό ποστάρισμα είναι προϊόν εκείνων των ατελείωτων και ανεξήγητων περιηγήσεων (ψψψψ... τι επίπεδο...) στο διαδίκτυο.
Καλή ακρόαση.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

Movements Vol.2

Rating: 6.5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Perfect Toy
Year Released: 2006
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Γεια χαρά σε όλους και όλες και καλή μας άνοιξη.
Κάτι ιώσεις καραμπινάτες, κάτι η πολύ δουλειά (που παρεπιπτόντως τον τελευταίο που τρώει είναι τον αφέντη) κάτι λίγο που αμέλησα γενικότερα το blog και πλάκά-πλάκα έκλεισα ολόκληρο μήνα απουσίας.Τέλος πάντων.
Ελπίζω να "δικαιολογήσω" την απουσία μου με αυτή την ανοιξιάτικη, φωτεινή και απογειωτική συλλογή. Κατα την γνώμη μου αυτό είναι το καλύτερο volume απ' τα τρία πρώτα της σειράς (δεν έχω δυστυχώς ακούσει ούτε το vol.4 αλλά ούτε και το vol.5...προσεχώς...).
Αυτά το λίγα για την ώρα.
Καλά να περνάτε.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada 

ΥΓ. Έχω ποστάρει στο παρελθόν το Vol.3 της σειράς το οποίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Harmonica Paul - Motherless Child

Phil Flowers - If It Feels Good Do It

Funky Nassau - Bahama Soul Stew

Calvin Keys - Shawn-Neeq

Rating: 6.5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Black Jazz Records (Original), SnowDog (Reissue)
Year Released: 1971 (Original), 2012 (Reissue)
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare: (Part 1)-(Part 2)
Extra Links: (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!

Γεια χαρά σε όλους και όλες.

Ελπίζω να είστε καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα.

Είναι αλήθεια ότι αραιώσαν κάπως οι αναρτήσεις στη σελίδα, αλλά δυστυχώς περνάω μία περίοδο που οι χρόνοι μου είναι ανύπαρκτοι. Ελπίζω όμως να επανορθώσω μ' αυτόν τον εξαιρετικό δίσκο που ποστάρω σήμερα.

Πρόκειται για το ντεμπούτο album του κιθαρίστα Calvin Keys συνεργάτη και συμμέτοχο σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές του Ahmad Jamal, του Bobby Hutcherson, του Sonny Stitt, του Pharaoh Sanders, του Joe Henderson, του Ray Charles και πολλών άλλων.

Βρισκόμαστε στη χρονιά του 1971 και το μουσικό φάσμα του album κινείται στα πιο "φρέσκα" εκείνης της περιόδου soul, funk και acid παρακλάδια της jazz. Ο ήχος της κιθάρας του Keys θυμίζει, όπως σωστά αναφέρεται και στο ένθετο, σε αρκετά σημεία τον ήχο της κιθάρας του George Benson. Προσωπικά θα πρόσθετα ότι βρήκα πιο συγγενικό τον ήχο της κιθάρας του Keys, με εκείνον του Boogaloo Joe Jones, παρά με τον Grant Green που αναφέρει επίσης στις σημειώσεις του ο Frank-John Hadley.

Τις περισσότερες από τις συνθέσεις του album υπογράφει ο ίδιος ο Keys ενώ το εναρκτήριο θέμα "B.E." ανήκει στον φλαουτίστα του σχήματος O.Marshall. Οι υπόλοιποι μουσικοί  που απαρτίζουν το σχήμα είναι ο Bob Braye στα τύμπανα, ο Lawrence Evans στο μπάσο και ο Larry Nash στο ηλεκτρικό πιάνο.

Προσωπικά την Black Jazz Records δεν την γνώριζα πριν φτάσει στα χέρια αυτή η κόπια και απ΄ότι δείχνουν οι αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο, πρόκειται για μία πολύ ενδιαφέρουσα αλλά δυστυχώς βραχύβια δισκογραφική εταιρεία. Πιο συγκερκιμένα η εταιρεία η ιδρύθηκε από τον πιανίστα Gene Russell στις αρχές του 1970 και έκλεισε μετά από έξι χρόνια ύστερα απ' τον θάνατο του ιδρυτή της. Ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να καταφέρω να ποστάρω κάποια απ' τις ελάχιστες εκδόσεις της (περίπου 20 με 25 στο σύνολο) μέσα στις οποίες σίγουρα θα είναι και ο δεύτερος δίσκος του Keys με τίτλο "Proceed With Caution!"

Καλή ακρόαση.
Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

Calvin Keys - B.E  

Calvin Keys - Shawn Neeq

The Crussaders - Pass The Plate

Rating: 6/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Chisa (Original) Verve (Reissue)
Year Released: 1971 (Original) 2008 (Reissue)
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare: (Part 1)-(Part 2)
Extra Links: (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Κάθε πράγμα στον καιρό του.
Αυτό το αγαπημένο δισκάκι τόσο για το περιεχόμενό του, όσο και για το εξωφυλλό του υπήρξε αρκετές φορές υποψήφιο να διακοσμήσει το blog, αλλά για διάφορους λόγους αυτό δεν συναίβει. Συμβαίνει τώρα λοιπόν που τα οικονομικά μου είναι τρισάθλια (σε αντίθεση με τη διάθεσή μου) και συνάδει απόλυτα.
Pass the plate λοιπόν!

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

The Crusaders - Pass The Plate

Azanyah - The One

Rating: 6/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Jazzman Records
Year Released: 2012
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare: (Part 1)-(Part 2)
Extra Links: (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Γεια χαρά σε όλους.
Συνεχίζω όπως είχα αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτηση μέσω του mirrorcreator λογιαριασμού μου και βλέπουμε.
Να στε καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα.

Stay tuned!
Radiodada

ΥΓ. Εντάξει μην τρελαθούμε... Τυχαία η επιλογή αυτού του "The One" jesus christ δίσκου...
Βέβαια για να είμαι ειλικρινής μακάρι να έπεζαν τέτοιες μουσικές αυτό το διάστημα αντί όλων εκείνων των χιλιοπαιγμένων κομματιών που έχουν κάνει πουρέ τα ώτα μας...

Azanyah - Guiding Light

A big thank you...

 

Note From Dada!
A big thank you to all of you guys!
Your support is much appreciated!

Stay tuned!
Radiodada

Note From Dada!

 

Note From Dada!
Hi everybody.
It seems like the end of a season for my blog.
Rapidshare deleted my whole account, in case you didn't realise it.
So every rs link in this blog is completely dead.
I m' not quiet sure what I am going to do from now on. I 'll think about it.
It's obvious I can't re-upload over 800 files in no time...
But until I figure it out, I 'll make a few new posts (the links will be available through my mirrorcreator account).
Thanks everybody for the support (so far) ;)
Stay tuned!
Radiodada

Too Much Traffic!

Note From Dada!
Hi everybody!

First of all I would like to thank you all of you for the support.

It seems that the visits to the blog have raised rapidly lately. That’s the good news. 

The bad news is that the increased visits exhausted my rapidshare account’s  traffic limit.

I am trying to figure it out.
Thanks for the support and be patient.

Stay tuned!
Radiodada

Walter Strerath - Trio Quartet Quintet

Rating: 7/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Jazz Groove (Original), Sonorama (Reissue)
Year Released: 1969 (Original), 2009 (Reissue)
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Οι γνώσεις και οι πληροφορίες μου για τον πιανίστα Walter Strerath, είναι ελάχιστες και προέρχονται κυρίως από ένα άρθρο του Φώντα Τρούσα (Δισκορυχείο-κλικ εδώ). To μόνο όμως που μπορώ με σιγουριά να πω, είναι ότι πρόκειται για μία απ' τις καλύτερες επανεκδόσεις της Sonorama, η οποία κατά καιρούς με εκπλήσσει ευχάριστα με τις "εξορύξεις" της.
Δεν θα κατέτασσα τον ευατό μου στους φαν της ευρωπαικής τζαζ και ίσως ο λόγος που πραγματικά βρήκα εξαιρετικό αυτόν τον δίσκο είναι το γεγονός ότι δεν θα μου περνούσε ποτέ απ' το μυαλό (εάν δεν το "μαρτυρούσαν" το οπισθόφυλλο, τα ονόματα των μουσικών κτλ) ότι οι ιθύνοντες του είναι γερμανοί. Ιδίαιτερα σε κομμάτια όπως π.χ. το εξαιρετικότατο "New Gospel" θα στοιχημάτιζα ότι είναι πρόκειται για δημιούργημα κάποιας hard-bop μπάντας απ' την δυτική όχθη του Ατλαντικού. Όπως και να 'χει το "Trio Quartet Quintet" είναι ένας πολύ καλός και ολοκληρωμένος jazz δίσκος με εξαιρετικές στιγμές όπως τα "New Gospel", "The Unknown" "Watermelon Girl", το ταξιδιάρικο και ανάλφρο "Little Ya Ya" και το πανέμορφο "3/4 Ιν Μinor" που κλείνει το δίσκο.

Καλή ακρόαση!
Radiodada

Walter Strerath - New gospel

George Jackson - Don't Count Me Out | The Fame Recordings Vol. 1

Rating: 5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Kent
Year Released: 2011
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Κι επειδή ξέχασα να αναφέρω από που "ντύθηκε" η Dada για το μήνα Νοέμβριο, το κάνω τώρα. To φόντο της σελίδας είναι φωτογραφία του Looper23 (εδώ η original φωτογραφία) και το header της σελίδας φτιάχτηκε με τη φωτογραφία του Booger Benson (εδώ η original φωτογραφία).

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

George Jackson - You Can't Make It No Better

George Jackson - Talking In Your Sleep

Eccentric Soul: A Red Black & Green Production

Rating: 4/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Numero
Year Released:  2012
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)-(Part 3)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)-(Part 3)

Note From Dada!

Δεν ξέρω εάν έχει να κάνει με τα γούστα μου ή με το γεγονός ότι τα "σκαπτικά" της Numero έπιασαν πάτο, ιδιαίτερα όμως οι τελευταιίες εκδόσεις της σειράς "Eccentic Soul" (βλ. "The Nickel & Penny Labels") είναι τουλάχιστον απογοητευτικές. Δεν λέω... Το επίπεδο της έκδοσης, τα ένθετα, τα εξώφυλλα κτλ παραμένουν πάντα σε υψηλό επίπεδο, όμως καμία σχέση δεν έχει το μουσικό περιεχόμενο της συλλογής αυτής με εκείνα των "Smart's Place", "The Prix Label" ή "The Capsoul Label".
Μπορεί η ιστορία του Robert Jose Williams, του ιθύνοντα νου της Red Black & Green Production, να έχει (όπως συνήθως) ένα σχετικό ενδιαφέρον, νομίζω όμως ότι άλλο είναι να "ξεθάβεις" ή να ξαναφέρνεις στο φως κομμάτια όπως το "Tell Her" (Fred Williams) ή το "Who Knows" (Marrion Black) κι άλλο να φτιάχνεις μια άνευρη συλλογή από κομμάτια, που κατά τη  γνώμη μου μάλλον είχαν τον λόγο τους που παρέμειναν τόσα χρόνια στα αζήτητα. Τέλος πάντων...μπορεί και να είναι θέμα γούστου.
Θα τα έκλεγα περισσότερο τα λεφτά μου, εάν δεν υπήρχε η παρουσία των The Father's Children στη συλλογή αυτή και ακόμα περισσότερο εάν δεν υπήρχε αυτό το γκρουβάτο αλλά συνάμα ταξιδιάρικο "Sleepwalking" των Summits.

Όπως και να εχει καλή ακρόαση.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

The Summits - Sleepwalking

At Ease With Coleman Hawkins

Rating: 5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Moodsville/Prestige
Year Released:  1960
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Γεια χαρά σε όλους και όλες.
Δεν αισθάνομαι και πολύ ωραία που το τελευταίο διάστημα, ανεβαίνουν όλιγον τι "στεγνά" τα δισκάκια στο blog, χωρίς δηλαδή μία δική μου αναφορά ή έστω την "τυπική μου έγγραφη" παρουσία. Δυστυχώς όμως εκτός του ότι δεν είμαι και στα φόρτε μου, υπάρχει και ένα χρονικό στένεμα το οποίο με κάνει να μην μπορώ να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις της σελίδας.
Anyway... Ευελπιστώ να επανορθώσω σύντομα.
Πάντως πραγματικά ευχαριστώ όλους όσους αφήνουν comment ή στέλουν μηνύματα.
Να στε καλά.

Όσον αφορά στο σημερινό ποστ, πρόκειται για ένα jazz standard δισκάκι του "γερακιού" της jazz από το 1960. Με τον Hawkins το κόλλημα μου είναι μέγα. Θεωρώ (και φυσικά δεν είναι δική μου μόνο θεώρηση...) ότι το "γεράκι" είναι απ' τους σημαντικότερους σαξοφωνιστες της τζαζ και όσον αφορά στο τενόρο σαξόφωνο ο σημαντικότερος. Ερμηνευτικά/ηχητικά όμως ο Hawkins κατέχει στα αυτιά μου μια πολύ περίοπτη θέση. Κάτι τέτοιο ισχυεί και σ' αυτόν εδώ το δίσκο. Ενώ οι συνθέσεις παραείναι στάνταρντ και κλάσικ, η ερμηνεία του Hawkins σε κάνει να εκτιμάς μελωδίες και συνθέσεις που μπορεί να είχες ξανακούσει σε άλλες εκτελέσεις, αλλά δεν σου άφησαν κάποια ιδιαίτερη εντύπωση.

Φυσικά καθοριστικό ρόλο για το αποτέλεσμα του δίσκου παίζουν οι μουσικοί που πλαισιώνουν τον Coleman Hawkins (Wendell Marshall μπάσο και Osie Johnson τύμπανα) με σημαντικότερη όμως (κατά τη γνώμη) τη μουσική συμβολή του εξαιρετικού πάντα Tommy Flanagan στο πιάνο.

Και για να εμμείνω στο κόλλημα μου με το Hawkins, απομονώνω κάτι απ' τις σημειώσεις του δίσκου που ανήκουν στον Ron Eyre.

"Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της ιστορίας συναντάμε πάντα ένα άτομο, που δίνει το στίγμα σε ένα συγκεκριμένο τομέα, έναν ηγέτη, έναν αδιαμφισβήτητο πρωτοπόρο. Στην τέχνη υπήρξε ο Michellangelo, ο DaVinci και ο Rembrandt. Στην λογοτεχνία ο Shakespeare, ο Dickens, o Mark Twain. Στον αθλητισμό ο Babe Ruth, o Joe Louis, o Jessie Owens. Στον κόσμο της τζαζ αντίστοιχα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του Coleman Hawkins".

Καλή ακρόαση
Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada


Coleman Hawkins - While You We're Young

Bobby Jackson - The Cafe Extra-Ordinaire Story

Rating: 5.5/10

Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Jazzman
Year Released:  2010
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare
Extra Links

Note From Dada!

Γεια χαρά και καλό φθινόπωρο σε όλους και όλες.

Επιστρέφω πίσω στα καθημερινά και καθιερωμένα με ένα δισκάκι/επανέκδοση της Jazzman που συνοψίζει ή καλύτερα "φωτογραφίζει"  ένα μουσικό χώρο, το "Cafe Extra-Ordinaire", μια μικρή jazz σκηνή 100 θέσεων στη Minneapolis, το όνειρο (και η πραγμάτωση του), του ιδιοκτήτη του χώρου, μπασίστα και πιανίστα Bobby Jackson.

Μια πραγματικά πολύ όμορφη και ιδιαίτερη ιστορία για την οποία αξίζει κανείς να ξεφυλλίσει τις σελίδες του ένθετου και να δει την πορεία αυτού του χώρου απ' τον οποίο πέρασαν ονόματα όπως ο Freddie Hubbart, ο Elvin Jones κ.α.

Εδώ ουσιαστικά πρόκειται για την "στουντιακή καταγραφή" της house band της σκηνής, απ' την οποία ξεχωρίζει το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο, το Paul's Ark (το οποίο και ποστάρω) ενώ ιδιαίτερα αγαπητά είναι το "νυχτερινό" "Understanding" και το πολύ καλό Fluck Flick".

Καλή ακρόαση και να περνάτε όσο καλύτερα γίνεται.

Σας φιλώ στο μόντεμ!

Radiodada

Bobby Jackson - Paul'S Ark

Movements Vol.3

Rating: 7/10
Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Tramp
Year Released:  2010
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Γεια σας ώτα μου.
Το παίρνω λίγο ανάποδα και ποστάρω το 3ο (και προτελευταίο δισκάκι-υπάρχει και Vol.4) απ' τη σειρά Movements της Tramp Records. (κάποια στιγμή στο μέλλον θα αναρτήσω και τα υπόλοιπα volume).
Μια πραγματικά πολύ καλή συλλογή, που κινείται κυρίως γύρω από την Soul Jazz, με μπόλικες grοοvy δόσεις και με ονόματα (τουλάχιστον για εμένα) σχετικά άγνωστα. Εδώ διασκευάζονται εξαιρετικά κάποια χαρακτηριστικά κομμάτια που αποτέλεσαν "μουσικές γέφυρες" της jazz με την soul jazz. (Backlash-Freddie Hubbard, The Sidewinder-Lee Morgan κ.α.). 
Εάν και αρκετά καλή και χαραλωτική η διασκευή του classic του Silver, "Song For My Father (εδώ από Joe Vierra Sextet), είναι ίσως το μοναδικό κομμάτι που δεν δένει με τα υπόλοιπα tracks της συλλογής, τα οποία σε γενικές γραμμές είναι πιο ρυθμικά και γκρουβάτα. Παρ' όλα αυτά "απομονώστε το" και νομίζω ότι θα σας αποζημιώσει εάν το ακούστε κάποια απ' αυτά τα ζεστά θερινά βράδια.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada


The Iris Bell Trio - Something Else

Orchestra Luis Enriquez - Hello Quincy

Allen Toussaint - The Bright Mississippi

Rating: 6.5/10
Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Nonesuch
Year Released:  2009
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!

Γεια χαρά σε όλους και όλες.

Μετά από σχεδόν δύο μήνες απουσίας, επιστρέφω για να δώσω τον παρόν...και να το ξαναπάρω πάλι πίσω...τουλάχιστον για την περίοδο των διακοπών.

Το δισκάκι αυτής της ανάρτησης είναι μία εξαιρετική περίπτωση από πολλές απόψεις.

Καταρχήν γιατί είναι η πιο πρόσφατη δουλειά του Allen Toussaint. Εδώ κινείται "μακριά" από τους γνωστούς soul/R&B/groovy ήχους και βουτάει "πίσω" σε πιο παραδοσιακές ακουστικές φόρμες και μονοπάτια της Νέας Ορλεάνης, από όπου άλλωστε και κατάγεται αυτός ο εξαιρετικός πιανίστας.

Απ' την άλλη οι μουσικοί που απαρτίζουν το album είναι ένας κι ένας.

Ο κλαρινετίστας Don Byron (που για εμένα τουλάχιστον ήταν έκπληξη σ' αυτό το δίσκο) αφήνει κατά μέρος τις avant-garde jazz "εμπλοκές του" και αποδεικνύει ότι ένας μεγάλος μουσικός δεν χρειάζεται να παίζει παπάδες για να αποδείξει το μεγαλείο του.
Μεγάλη, μα πολύ μεγάλη αδυναμία ο ήχος της ακουστικής κιθάρας του Marc Ribot. Κι ενώ συνήθως ο Ribot ηχογραφεί βισματομένος εδώ διαπρέπει και χωρίς ρεύμα και κατά τη γνώμη είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα του δίσκου. Οι υπόλοιποι μουσικοί του δίσκου είναι οι: Nicholas Payton (Τρομπέτα), David Piltch (Κοντραμπάσο) και Jay Bellerose (Τύμπανα & Κρουστά) ενώ στους "επίσημους καλεσμένους" εμφανίζονται ο Brad Meldau (πιάνο στο "Winnin' Boy Blues") και ο Joshua Redman (τενόρο σαξόφωνο στο "Day Dream).

Άκουγα για αρκετό καιρό αυτό το δισκάκι και "κάτι" πολύ οικείο υπήρχε σε όλη την ατμόσφαιρα του album, χωρίς όμως να μπορέσω να το βρω. Ώσπου κάποια στιγμή (σε κάποια -εν κινήση- ακρόαση με το αυτοκίνητο) "ποντάρω" ότι κάπου στον δίσκο έχει βάλει το χεράκι του ένας πολύ ιδιαίτερος και αγαπητός μου καλλιτέχνης...Κοιτάω τα credits στο πίσω μέρους του δίσκου το οποίο αναγράφει: ..."Produced by Joe Henry"...και πάω ταμείο!
Είναι απλά εξαιρετικό το πως αυτός ο τύπος διατήρησε ακέραιο σε ένα μεγάλο βαθμό, το προσωπικό του στύλ και ήχο, ενώ ταυτόχρονα "ένωσε" τους εξαιρετικούς αυτούς μουσικούς κάτω από ένα "παραδοσιακό" (αλλά ταυτόχρονα τόσο φρέσκο) New Orleans ήχο.

Σας αφήνω με μία απ' τις καλύτερες (τουλάχιστον όσο αφορά τις νεότερες) εκτελέσεις του κλάσικού St. James Infirmary και την θαυμάσια προσέγγιση του Blue Drag, του Django.

Καλή ακρόαση και καλό καλοκαίρι!
Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada


YΓ.
Για όσους δεν γνωρίζετε τον Joe Henry ρίξτε μία ματιά στον καλύτερο κατά τη γνώμη μου δίσκου του, το "Tiny Voices"


Allen Toussaint - St. James Infirmary

Allen Toussaint - Blue Drag


About Allen Toussaint
Allen Toussaint (born January 14, 1938) is an American musician, composer, record producer, and influential figure in New Orleans R&B. Many of Toussaint's songs have become familiar through numerous cover versions, including "Working in the Coalmine", "Ride Your Pony", "Fortune Teller", "Play Something Sweet (Brickyard Blues)", "Southern Nights," "Everything I Do Gonna Be Funky", "I'll Take a Melody" and "Mother-in-Law".

Οδηγός Επιβίωσης για Bloggers

Γεια χαρά σε όλες και όλους.

Με αφορμή το περσινό κλείσιμο του blog μου (radio-dada.blogspot.com), τη διαγραφή αρκετών άλλων blog το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα «αυτόματα κατεβάσματα» αναρτήσεων, το κλείσιμο ολόκληρων υπηρεσιών web hosting (βλ.Megaupload) και, τέλος, την γενικότερη ηλεκτρονική καταστολή που εντείνεται όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό, αυτός ο μικρός μπούσουλας δημιουργήθηκε για να διατηρήσει και να διασώσει - όχι μόνο τις αρκετές ώρες και τον κόπο κάποιων ανθρώπων - αλλά κάτι ακόμα πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου: το αυτονόητο της μοιρασιάς, που όσο θα ποινικοποιείται τόσο πιο αυτονόητο θα γίνεται.

Επειδή δεν είμαι και δεν θέλω να γίνω μέντορας του ζητήματος, επειδή αυτή η πρωτοβουλία και παραλήψεις έχει, και λάθη και πολλά άλλα που χαρακτηρίζουν άλλωστε τις πρωτοβουλίες και, τέλος, επειδή το ζήτημα κατά τη γνώμη μου αφορά αρκετό κόσμο (ασχέτως αν βρίσκεται απ’ τη μεριά της «προσφοράς» ή της «ζήτησης»), εύχομαι αυτή η προσπάθεια να εμπλουτιστεί με ιδέες και προτάσεις και να αποτελέσει ένα καλό εργαλείο για όλους μας.

Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους και όλες.

Σας φιλώ στο μόντεμ!
Radiodada

Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε τον οδηγό.



ΥΓ.1
Οφείλω να ομολογήσω ότι υπάρχει μία σχετική κούραση το τελευταίο διάστημα (μέρος της οποίας οφείλεται και στη δημιουργία αυτής της έκδοσης), για το λόγο αυτό θα σταματήσω για λίγο καιρό να κάνω νέα post.


ΥΓ.2
Θα χαρώ φυσικά να διαβάσω τα σχόλια όσων από εσάς βρείτε αυτή την προσπάθεια χρήσιμη και ακόμα περισσότερο τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις σας, για να βελτιωθεί η εν λόγω έκδοση.

ΥΓ.3
Για όσους λοιπόν βρουν χρήσιμο αυτό το εργαλείο και θελήσουν να το προωθήσουν, είτε υπό μορφή link, είτε υπο μορφή banner, παρακάτω παραθέτω τα απαραίτητα "υλικά":


Link: https://rapidshare.com/files/4260062449/Odigos-Epibiosis-Gia-Blogger.pdf
Banner: για σκουρόχρωμο φόντο | για ανοιχτόχρωμο φόντο


ΥΓ.4
Σύντομα θα ετοιμάσω και την αντίστοιχη αγγλική του έκδοση, (η οποία κατά τη γνώμη μου θα έχει μεγαλύτερη σημασία να προωθηθεί) για την οποία και πάλι θα χρειαστώ την βοηθειά σας, ώστε η κίνηση αυτή να έχει όσο το δυνατόν περισσότερους αποδέκτες.

Brazil Bossa Beat!

Rating: 7/10
Sound Quality: Lossless
Format: Flac
Record Label: Soul Jazz Records
Year Released: 2011
Album Covers: Included
Pass: radiodada

Links: Click Here -->

Rapidshare (Part 1)-(Part 2)
Extra Links (Part 1)-(Part 2)

Note From Dada!
Γεια και χαρά σε όλες και όλους.

Σε κάποια φάση τον περασμένο χειμώνα ανέβασα τη συλλογή Bossa Jazz η οποία ουσιαστικά ανήκει σε μία τριλογία που καταπιάνεται με την βραζιλιάνικη μουσική (του ρεύματος της bossa και της "εξέλιξής" της) των αρχών του 60 και του 70, τριλογία που φέρει τη στάμπα της Soul Jazz Records.

Αν εξαιρέσω το ήδη ανερτημένο (διπλό) δισκάκι "Bossa Jazz" το οποίο για τα δικά μου δεδομένα, μου "σύστησε" αρκετούς καλλιτέχνες και μουσικές που είτε αγνούσα πλήρως είτε γνώριζα ελάχιστα, θα έλεγα ότι τα υπόλοιπα δύο μέρη της τριλογίας δεν περιέχουν ιδιαίτερες εκπλήξεις (είτε αυτό αφορά τους μουσικούς είτε τις επιλογές). Κι όμως αυτό το Volume κατά τη γνώμη μου είναι και το πιο όμορφο. Θέλετε απ' τη μία ότι ίσως περιέχει αρκετές επιλογές της Bossa τις οποίες κι εγώ ο ίδιος θα επέλεγα για να φτιάξω μια αντίστοιχη συλλογή (οπότε έρχεται και με βγάζει απ' τον κόπο να τη φτιάξω), θέλετε απ' τη άλλη ότι (σχεδόν) πάντα οι εκδόσεις της Soul Jazz Records βρίσκονται σε ένα high level και αυτή η συλλογή δεν αποτελεί εξαίρεση ή τέλος μπορεί να είναι το γεγονός ότι πρόκειται για τη μοναδική ανθολογία για την θρυλική Elenco Records (εάν κάνω λάθος διορθώστε με). Τέλος πάντων μπόρει για όλα αυτά μαζί και για άλλα τόσα που δεν καταγράφονται αλλά ακούγονται....

Τα όνοματα που απαρτίζουν το δίσκάκι είναι  γνωστά εώς πασίγνωστα και θεωρώ περιττό να κάνω περαιτέρω συστάσεις: Baden Powell, Edu Lobo, Vinicius De Moraes, Nara Leao, Quarteto Em Cy, Roberto Menescal και αρκετοί ακόμα. Αυτό όμως που έχει ενδιαφέρον είναι η εξιστόριση αυτής της δισκογραφικής που στις αρχές του 60 (1963) στέγασε κάτω από το label της ορισμένα από τα κορυφαία ονόματα του νεογεννηθέντος ρεύματος της Bossa. Ιθύνων νους πίσω απ΄ την Elenco ήταν ο Aloysio De Oliveira. Τραγουδιστής, στιχουργός και ηθοποιός ο Oliveira παρακολούθησε την γέννηση της bossa από πολύ κοντά, όταν ο ίδιος δουλεύε για λογαριασμό της Odeon.

Ο Oliveira αντιλήφθηκε ότι οι δυό μεγάλες εταιρείες (Philips & Odeon) για τις οποίες ηχογραφούσαν τότε μεγάλα ονόματα της βραζιλιάνικης μουσικής (Joao Gilberto, Sergio Ricardo, Sylvia Telles κ.α.) δεν μπορούσαν να "αφουγκραστούν" την δυναμική του νέου ήχου. Πράγμα άλλωστε που αποδείχτηκε "με το πέρας της μόδας" και όταν τα συμβόλαια αρκετών μουσικών δεν ανανεώθηκαν ποτέ με τις εν λόγω εταιρείες.

Σε εκείνο το χρονικό σημείο ο Oliveira έδωσε τον απαραίτητο χώρο για πειραματισμό και έκφραση και κατάφερε (όπως άλλωστε αναφέρεται και στο ένθετο) να δημιουργήσει μια δισκογραφική εταιρεία η οποία ήταν για τη Bossa ότι ήταν για την Jazz η Blue Note και ότι το Studio One για την Reggae. Εκτός όλων των υπολοίπων αυτό αποτυπώνεται κυριολεκτικά και με τα χαρακτηριστικά, ξεχωριστά και στυλάτα εξώφυλλά των δίσκων (πράγμα που ισχύει και για την Blue Note και για το Studio One αλλά και για αρκετές εταιρείες εκείνη την χρονική περίοδο) τα οποία υπέγραφε ο σχεδιαστής Cesar G Vilella.

Δεν είμαι άνθρωπος που ταξιδεύω αρκετά (εώς και καθόλου θα έλεγα) και κάμποσες φορές οι φίλοι μου με πειράζουν και με παροτρύνουν να ξεκολλήσω λιγάκι (και δεν έχουν άδικο) και να δω άλλα πράγματα και άλλα τοπία κάνοντας κανένα ταξιδάκι. Ότι και να λένε πάντως Βραζιλία έχω πάει και μάλιστα όχι μια και δυο...αλλά άπειρες φορές...
Οπότε γιατί όχι μια ακόμα?
"Enquanto A Tristeza Nao Vem"
Αφιερωμένο στους φίλους μου και σε όσους ταξιδεύουν μέσω της μουσικής.

Σας φιλώ στο μόντεμ!

Radiodada

ΥΓ. Ενώ συνήθως και τα εξώφυλλά αλλά και τα ένθετα-booklet τα βρίσκετε παρέα με τα tracks του εκάστοτε album, αυτό δεν ισχύει και για αυτό το post. Δυστυχώς το ένθετο της εν λόγω αλλά και της επόμενης συλλογής (που οσονούπω θα ποστάρω) ήταν αδύνατον να σκαναριστεί λόγω τεχνικών δυσκολιών που αφορούν το στήσιμο της έκδοσης. Την κατανόησή σας...

Sérgio Ricardo - Enquanto A Tristeza Não Vem